In de wijk Esse Zoom in Nieuwerkerk aan den IJssel realiseerde Woonpartners Midden-Holland in 2020 zestig sociale huurwoningen. Van dit aantal hebben we, in samenwerking met De Hoop ggz, tien eengezinswoningen bestemd voor beschut wonen. Deze woningen met de naam ‘Huis van Hoop’ bieden bewoners die na behandeling voor psychische problemen of verslaving nog niet volledig zelfstandig kunnen wonen, een tussenstap naar zelfstandig wonen. Marlies van Leeuwen, manager Woonbegeleiding bij De Hoop legt uit waarom deze tussenwoonvorm zo belangrijk is voor de jongeren. “Het Huis van Hoop is een plek waar je kunt herstellen en stap voor stap leert om weer zelfstandig te wonen. De Hoop huurt twee woningen voor de ‘kernbewoners’ die de begeleiding bieden. De acht andere huizen zijn bestemd voor 13 zorgplekken, een gemeenschappelijke woonkamer en kantoorruimtes. Er wonen hier op dit moment dertien jongeren tussen de 18 en 30 jaar. Ze hebben vaak al een behandeltraject achter de rug, maar hebben nog ondersteuning nodig bij het opbouwen van hun dagelijks leven.
Twee bewoners wonen samen in één woning. Ieder heeft een eigen kamer maar ze delen voorzieningen, zoals de keuken en badkamer. In het midden van het woningenblok is een gezamenlijke ruimte voor alle bewoners. Hier komen ze samen om te eten of bespreken ze ‘bewonerszaken’. Iedere bewoner heeft een persoonlijk begeleider en samen werken ze aan doelen op leefgebieden, zoals structuur in de dag, omgaan met financiën, werk of dagbesteding. Minimaal vier dagdelen per week zijn de bewoners bezig met school, werk of een andere vorm van daginvulling. Het Huis van Hoop is een vertrouwde basis waarvandaan de bewoners toewerken naar een zelfstandig leven.”
Een bijzondere rol in het Huis van Hoop is weggelegd voor de zogenoemde kernbewoners. “Zij zijn geen hulpverleners, maar eigenlijk meer een hele goede buur. Het zijn mensen die in de buurt van het Huis van Hoop wonen en de verbinding leggen tussen onze bewoners en de rest van de buurt. Ze helpen mee aan het organiseren van activiteiten, nodigen de bewoners uit voor een spelletje, eten mee en laten zo het gewone leven zien. De bewoners leren hier weer onderdeel te zijn van de samenleving. Het weer zelfstandig verder kunnen is uiteindelijk precies waar het bij ons om draait. Het geeft de woonbegeleiders voldoening om gedurende een periode met de bewoners mee te lopen en van dichtbij te zien hoe zij met stappen ontwikkelen naar meer zelfstandigheid, en zo de stap te kunnen zetten naar zelfstandig wonen."
